10 marzec - Dzień Mężczyzn

ŚRODA POPIELCOWA

Środa Popielcowa, inaczej zwana Popielcem, to w kościele katolickim pierwszy dzień Wielkiego Postu, jest to dzień kończący karnawał na 46 dni przed niedzielą Wielkanocną. Jest to dzień pokutny, w którym obowiązuje ścisły post. W obrządku rzymskim w czasie mszy odprawianej w ten dzień kapłan posypuje wiernym głowę popiołem lub popiołem czyni znak krzyża mówiąc "Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię" lub "Z prochu powstałeś i w proch się obrucisz".
Popiół do posypywania głów tradycyjnie otrzymuje się przez spalenie palm poświęconych w ubiegłoroczną Niedziele Palmową. Zwyczaj posypywania głów pochodzi z VIII w. w XI wieku stał się on zwyczajem obowiązującym w kościele katolickim dzięki decyzji ówczesnego Papieża Urbana II.

Środa Popielcowa to dzień postu ścisłego. Osoby, które ukończyły 14 rok życia nie powinny spożywać mięsa ani produktów pochodzenia zwierzęcego, zaś osoby od 18 do 60 roku życia powinny ograniczyć ilość posiłków
 Środa Popielcowa jest jednym z dwóch dni postu ścisłego. W dzień ten nie obowiązuje dyspensa.
Dawniej, aby uniknąć kontaktu z jakimkolwiek tłuszczem w Środę Popielcową, wszystkie garnki wyparzano oraz

dokładnie czyszczono popiołem .

Do przygotowania potraw w okresie postnym nie powinnyśmy używać masła ani smalcu. Zamiast tłuszczów

roślinnych można używać oleju z oliwek, słonecznikowego ,lnianego itp.

Dawniej w Środę Popielcową jak i pozostałe środy oraz piątki i soboty okresu postnego, wystrzegano się mleka,

jako produktu pochodzenia zwierzęcego.

Tradycyjnie w Środę Popielcową jemy śledzie oraz żur.

Proponuję tatara śledziowego ;)

PRZYGOTOWANIE:

Płaty śledziowe wymoczyć  , odsączyć ,osuszyć papierowym ręcznikiem.

Pokroić w drobną kosteczkę, skropić sokiem z cytryny ,dodać pieprz ,musztardę ,

oliwę z oliwek, majonez ,wszystko dokładnie wymieszać.

 Ogórki i cebulę pokroić w drobną kosteczkę ,dodać pokrojony szczypiorek ,dokładnie wymieszać.

Tatar wyłożyć na półmisek ,obłożyć cebulową mieszanką ,udekorować wg uznania.

 Dla urozmaicenia tatar umieściłam w połówkach cebuli;)
Oczywiście należy oddzielić jej warstwy :)

 Smacznego:)

Babeczki z owocami - na Dzień Kobiet ;)

W Polsce Święto Kobiet zostało zauważone dopiero po II wojnie, pasowało do socjalistycznej propagandy. W zakładach pracy składane były życzenia i wręczane prezenty - rajstopy, mydełko albo kawa oraz tulipan, którego odbiór każda pracownica musiała obowiązkowo pokwitować. Centralne obchody święta kobiet zniknęły w 1993 roku, kiedy definitywnie zniosła je premier Hanna Suchocka. 

Dziś 8 marca świętują najchętniej przedszkolaki, przygotowując dla swoich mam, babć i wychowawczyń laurki. Z sympatią o Dniu Kobiet wypowiadają się młode kobiety i są za przysłowiowym 'kwiatkiem dla Ewy'. Nieco starsze panie odnoszą się do tego święta bardziej sceptycznie. Feministki natomiast mają 8 marca okazję przedstawić swoje poglądy, co robią na corocznych, kolorowych i radosnych MANIFACH.

Dzień ten jest nadal najpopularniejszym, po Nowym Roku, świętem w Rosji. Do obowiązków każdego Rosjanina należy obdarowanie bliskiej kobiety drobnym upominkiem lub kwiatami. Coraz większym powodzeniem cieszą się też wspólne wyjścia do luksusowych restauracji czy klubów. Z badań przeprowadzonych przez rosyjskie Centrum Analityczne Jurija Lewady wynika, że najgorszym prezentem dla Rosjanki tego dnia jest książka, najlepszym zaś - bukiet kwiatów i biżuteria oraz futro. 

Na Białorusi Dzień Kobiet jest świętem państwowym, okazją zarówno do oficjalnych akademii, jak i towarzyskich spotkań.

Na Litwie panie w swym dniu nie tylko otrzymują kwiaty, ale też dyskutują o swych prawach.

Także na Ukrainie Dzień Kobiet jest wolny

od pracy. Oprócz tradycyjnego bukietu róż czy bombonierki, panie mogą liczyć na złoty pierścionek albo... lodówkę.

Hiszpania obchodzi Międzynarodowy Dzień Kobiet pod hasłem: 'Od prawa do głosowania do demokratycznej równości'.

Włoszki otrzymują w Dniu Kobiet od swoich mężczyzn najczęściej mimozę.

Tarta czekoladowa z owocami - to przedsmak wiosny ;)

Tłusty czwartek szaleństwo smaków ;)

Tłusty Czwartek kończy karnawałowe szaleństwo, przed nami jeszcze tylko ostatki i już Wielki Post. Zanim jednak nastąpi czas refleksji i religijnej zadumy, mamy czas by jeszcze poświętować. 

Historia pączka sięga czasów rzymskich. Ostatnie dni karnawału w starożytnym Rzymie były czasem zabawy i obfitego jedzenia i picia. Wszyscy z lubością spożywali wówczas tłuste potrawy, w szczególności pączki. W Polsce zwyczaj smażenia tego specjału pojawił się w XIX wieku. 

Pierwsze pączki wcale nie przypominały dzisiejszych. Pieczono je z chlebowego ciasta, nadziewanego słoniną i smażonego na smalcu. Dopiero w XVI wieku zaczęły pojawiać się słodkie wypieki w postaci racuchów, blin i pampuchów. 

Idealny pączek powinien być pulchny, ale lekko zapadnięty w środku - to świadczy o tym, że ciasto ma dobrą konsystencję. Pączki robi się z drożdży, mąki i jaj. Znawcy twierdzą, że najlepiej smakują, gdy są jeszcze ciepłe. Ciastka mogą być nadziewane nie tylko zwykłą marmoladą, ale także likierem, budyniem, serem, a nawet bitą śmietaną. 

Dawniej przyrządzając pączki nadziewało się niektóre migdałem lub orzechem. Wierzono, że kto na nie trafi, będzie miał w życiu szczęście.

Lukier

6 łyżek cukru pudru

2-3 łyżki soku z cytryny

1-2 łyżki gorącej wody

Możesz dowolnie zmieniać jego kolor i smak !

Lukier będzie czerwony, gdy dodasz do niego syropu z malin;

pięknego, żółtego koloru nabierze po wymieszaniu ze szczyptą kurkumy,

 a zielonego - kiedy połączysz go z łyżką soku ze szpinaku.

Polewa czekoladowa

1/3 kostki margaryny

1 łyżka wody

1 czubata łyżka kakao

4 łyżki cukru pudru

Przepis na pączki  jest na poniższym linku ;) - tak jak na oponki. 
Pyszne ;)

http://wkuchniwaldowskich.blogspot.com/2011/01/blog-post.html

Róże karnawałowe