Kuchnia francuska

Kuchnia  francuska według krytyków uchodzi za najlepszą na świecie. Jest kolebką sztuki kulinarnej i rajem dla kucharzy. Francja należy do niewielu krajów, które są w pełni samowystarczalne. Dzieje się tak za sprawą położenia geograficznego; dostęp do morza i oceanu, a także licznych rzek powoduje, że w kuchni nie brakuje ryb słono i słodkowodnych, owoców morza, skorupiaków, mięczaków, no i... żab. Działanie trzech stref klimatycznych decyduje o tym, że lata są ciepłe, a zimy łagodne, co sprzyja uprawie roślin i hodowli zwierząt. Francuzi wyhodowali nawet specjalną rasę krów przeznaczonych tylko na mięso. Bogactwo warzyw, owoców 

oraz najlepsze wina ukształtowały tę bogatą i smaczną kuchnię. Francuscy kucharze, co do szczegółu opanowali sztukę kulinarną. I choć współczesny nowy trend młodych kucharzy różni się od prawdziwej starofrancuskiej kuchni, to jest nadal arcydziełem i sztuką nad sztuki.

Starofrancuska „haute cuisine" opierała się głównie o ciężkie i zawiesiste sosy ze śmietany, mąki i masła; potrawy były wysokokaloryczne i ciężkostrawne, zawierały także wyszukane składniki, jak na przykład trufle. Współczesna sztuka kulinarna, czyli „nouvelle cuisine" jest zupełnie inna. Młodzi francuscy kucharze obecną nową kuchnię francuską opierają na delikatnych sosach, nieniszczących smaku potrawy i nietłumiących jej. Sosy sporządzane są głównie z soków mięsnych, ziół i przypraw. Inne cechy współczesnej kuchni francuskiej to czas gotowania, smażenia i duszenia, który jest bardzo krótki tak, aby zachować wartość odżywczą produktów. W „nouvelle cuisine" panuje zasada „jakość przed ilością", co oznacza skromne porcje, ale za to najwyższej jakości oraz artystycznie przystrojone. Te zasady obowiązują głównie w restauracjach, w których potrawy wydawane są o niemal każdej porze dnia. Co innego jednak restauracja, a co innego domowe zacisze...


CIEKAWOSTKI
• Czy wiesz, że jedną z najbardziej pożądanych ksiąg kucharskich, taką, o której marzy każdy kucharz, stworzył Francuz - Larousse Gastronomique? Zainteresowanym powiem, że jest to największe kompendium wiedzy kulinarnej, choć jak twierdzą krytycy, można się na niej wzorować tylko w sprawach kuchni francuskiej, ponieważ ze stron o kuchni polskiej wyczytujemy takie między innymi „ciekawostki”: s. 910 la'polonaise mówi, że nazwa polskiej baby ziemniaczanej powstała od historii AliBaby i 40 rozbójników (ha, a to dopiero!), a jak nam wiadomo, nazwa ta pochodzi od niezwykle kształtnych, ale i niemałych pod względem gabarytów polskich wieśniaczek. Księga, oprócz kilku ciekawych niedorzeczności, charakteryzuje się niestety również niedostępnością w krajach Europy! Można Laroussa sprowadzić z Ameryki w wersji anglojęzycznej, ale cena takiego zakupu może odstraszyć niejednego zapaleńca sztuki kulinarnej.
• Francuz nie zasiądzie do stołu, jeżeli nie zobaczy na nim podanego odpowiedniego wina, ale także nie wypije samego wina, jeżeli nie będzie mu towarzyszyć jakaś potrawa.
• Przeciętny Francuz wypija rocznie około 100 litrów wina, w tym około 50 litrów to wino uznanej marki, oraz zjada około 50 kg wołowiny rocznie.

Czosnek - naturalny antybiotyk .

W średniowiecznej Europie wierzono, że chroni przed czarną magią i wampirami. Według tradycji arabskiej, niezwykłe właściwości czosnku wynikać miały stąd, że jego cebulkę wyniósł na swoim kopycie szatan wygnany z raju. Dziś używany jest przede wszystkim jako przyprawa. Mimo to liczne badania laboratoryjne potwierdzają lecznicze działanie czosnku.

Czosnek zwiększa odporność organizmu na różne choroby, ma działanie antybakteryjne, przeciwgrzybiczne i przeciwzakrzepowe. Zawiera witaminy z grupy B, a także selen, wapń, fosfor, żelazo i magnez oraz niewielkie ilości uranu.

Czosnek jest powszechnie stosowany w zapobieganiu przeziębieniom i grypie. Stwierdzono jednak, że również obniża ciśnienie krwi i zmniejsza jej lepkość, zapobiegając tym samym zakrzepicy tętnicy wieńcowej, zawałom serca i udarom. Wykazano ponadto, że hamuje wzrost guzów nowotworowych, korzystnie wpływa w przypadku cukrzycy, zakażeń drożdżakami, uczuleń, a nawet łagodzi stres. Jest z powodzeniem używany w leczeniu bólu gardła, zapalenia oskrzeli i płuc oraz infekcji przewodu pokarmowego. Pomaga również w odbudowaniu populacji przyjaznej bakterii po odbytych kuracjach antybiotykowych. Podobno obniża także poziom cholesterolu we krwi.

Czosnek to również silny przeciwutleniacz, chroniący nasz organizm przed działaniem wolnych rodników. Jego siarkowe składniki posiadają właściwości przeciwrakowe. Jest również potwierdzone, że chroni on nasze ciało przed wpływami zanieczyszczenia środowiska i nikotyny.

Jeśli chodzi o nieprzyjemny zapach z ust po zjedzeniu czosnku lub potrawy mocno nim przyprawionej, to i na to są sposoby. Pierwszy polega na wypiciu kilku kieliszków czerwonego wina. Drugi - na zjedzeniu świeżej natki pietruszki lub listków mięty, tymianku, czy selera. 

Masło czosnkowe

Grzanki z masłem czosnkowym świetnie komponują się z zupą porowo - pieczarkową.

Wyjątkowo dobra zupa ;)

14 luty - Dzień Zakochanych ;)

Od tego się zaczęło... 

Pierwowzorem Walentynek był zwyczaj obchodzony w starożytnym Rzymie.
 14 lutego obchodzony był Dzień Płodności i Macierzyństwa.

Z tej okazji każda młoda niezamężna kobieta wrzucała do wielkiego dzbana kartkę ze swoim imieniem.

Następnie kawalerowie losowali kartki. Tą, którą wylosował stawała się jego partnerką na świąteczne zabawy, a nie raz i na całe życie.

Dlaczego Św. Walenty?

Patronem Święta Zakochanych jest Św. Walenty. Żył on w starożytnym Rzymie za panowania cesarza Klaudiusza II Gockiego,

który zakazał młodym mężczyznom wchodzenia w związki małżeńskie. Św. Walenty złamał
zakaz i potajemnie udzielał ślubów.

Został za to wtrącony do więzienia. Tam poznał i uzdrowił ze ślepoty córkę więziennego straźnika a później udzielił jej ślubu.

Za ten czyn cesarz skazał go na śmierć. Św. Walenty zostawił na pożegnanie list dla córki straźnika, który podpisał ''Od Twojego Walentego''.

Jak obecnie wyglądają walentynki

Obecnie Dzień Zakochanych obchodzony jest w prawie każdym miejscu na świecie.

Wszędzie przybiera bardzo komercyjny charakter (liczne serduszka, kartki)

Są jednak pewne różnice, które sprawiają, że Święto w poszczególnych miejscach jest obchodzone w trochę inny,wyjątkowy sposób. 

We Francji zamiast kartek jest zwyczaj wysyłania bukietów kwiatów z zaproszeniem na koncert lub do teatru.

Natomiast we Włoszech upowszechnił się zwyczaj kupowanie ukochonej osobie odzieży w czerwonym kolorze.

Nieco inaczej Walentynki wyglądają  w Japonii. Tam panie obdarowują mężczyzn czekoladkami.

Są dwa rodzaje czekoladki ''giri-choko''- dawane przyjaciołom i znajomym i czekoladki ''Honmei-choko''- dawane tej jednej ukochanej osobie.

To tylko nieliczne przykłady tego, w jaki sposób obchodzone jest Świeto Zakochanych w poszczególnych krajach.

Niestety nie sposób wymienić wszystkich. Najlepszymi obserwatorami i ekspertami w tej kwestii są Polacy mieszkający za granicą.

Mają oni na codzień kontakt z kulturą i mieszkańcami danego rejonu. 

Drugie dno

Pod fasadą wszystkich życzeń i upominków kryje się potrzeba miłości. Człowiek chce kochać i być kochanym jest to teza,

którą śmiało możemy postawić mieszkańcom wszystkich krajów świata i w każdych czasach. Stwierdzenie jest aktualne dzisiaj, jak i 1000 lat temu.

Potrzeba miłości jest na tyle ważne w życiu każdego z nas, że specjalnie z tej okazji został ustanowiony Dzień Zakochanych.

Dzień ten ma nam przypominać o tym co jest w życiu najważniejsze. W dzisiejszych czasach pogoni za pracą, za karierą często 

miłość schodzi na drugi plan.

Zaniedbujemy osoby  najbliższe, często nie mamy dla nich czasu. Taki Dzień jak Walentynki pozwala zastanowić się nad miłością

i w plastikowym, czerwonym serduszku dostrzec coś więcej niż tylko przedmiot.

Naleśniki

Ciasteczka serowe z jabłkiem

\